Ber êvarê bû...
dema min xefka xwe veda
Ez û du pismamên xwe bûn
Bi tîna zivistanê re
Em li Kolekeyan digeryan...
Em çi dîn bûn...?
Dengvedanê Sitrana çikîikanan ji me re digot...
Lê, em bîr nedibûn....
çiko ilem bi zorê Koleke qelew in…
û çikçikan jî nakevin dehfê....
ber êvarê.
li tenişta mala Xidirê Beg,
me sebra xwe bi dengvedanê dianî....
û aniha jî deng li min vedigere..!
ji ber min çar çavgang ji deşta Mêrdînê derxistibûn..
Yek şêrîn, şêrîn, mîna xwedê…
Yek spehî bû, sipî mîna Newrozê!
Yek şêrîntir bû mîna keçeke wendayî!
Yek tal bû, tal, mîna silava dudil!
De bibêjin min kîjan ji viyanê re amade ye?
a yekem, ez jê aciz bûm!
a diwem, serserî û pûşt bû!
Li roavayî dilê min yarî dikir!
a sêyem, serhişkiya rojhilat di bin xeftanê Xwe de

himbêz dikir û bernedida!
a çarem şensekî bê bext bû, piştî bangîna çilî di çar goşeyên deveran de!
Erê!
em li Kolekeyan digeryan, di zivistanê de!


Kurdistan
Silêmaniyê