Gulan meha şkestinê ye

Siyamed Sîpan

Ji dema KKK, li ser pêşnîyar û daxwaza Rêberê KKK Abdullah Öcalan agirbest îlan kiriye oparasyonên lêşkerî ji beza xwe nexwarine û ji salên ku şer di demên xwe yên germ de jî zêdetir bûne.

Serokê artêşa tirk Yaşar Buyukanit xwîn ji gotinên wî diherike. Gefê li hemû aliyên demokrat û raya giştî dixwe û îlana şerê li hemberî hemû Kurdan dike. Di heman demê de, bêyî ku şerm bike, nijadperestiya ku bûye kelem li pêş çavê biratiya Kurd û Tirkan, diparêze. Gotinên Buyukanit tê wateya, „kerr be tiştekî nebihîze, lal be tiştekî nebêje û kor be tiştekî nebîne“.

Yaşar Buyukanit bûye mîna gurê ku here seyda mîhan: di wê baweriyê de ye ku ew ê karibe dest li paş, li ser hev, têkeve Başûrê Kurdîstanê, di wê kinyatê de ye ku dê karibe xeyalên hevkarê berî wî, ev 30 sal in xeyal dike, pêk bîne, xeyala îmhakirina Hêzên Parastina Gel, xeyala tinekirina PKK.

Li dû qûna xeyalên xwe digere û ji bo wan xeyalên xwe pêk bîne dê çi bikeve ber wî biheciqîne. Xwedêgiravîn dibêje: „Ez ê herim pirsgrêkên Başûrê Kurdîstanê çareser bikim“. Dema mirov tişten wusa guhdar û temaşe dike, matmayîbûn dibe neçarî. Li welatê te bi hezaran pirsgrêkên ku hîna li bende çareserkirinê ne, îja tew ew ê pirsgrêkên Başûrê Kurdîstanê çaraser bike. Pirsgrêk-çareserkirina Buyukanit dibêje jî bi tanq û topan e. Bûye ku dixwaze Tirkiyeyê di ser zinarekî de biqelibîne. Heta roja îro Rêberê Gelê Kurd Abdullah Öcalan û gelê Kurd li hemberî qelibandina Tirkiyê ji ser zinarê bû, lê belê xûya ye ku ji meha Gulanê û şûn de gelê Kurd jî yê dahfa xwe bide teqilbûna Tirkiye.

Serokwezîr Erdogan û Serokomar Sezer jî nakarata ji strana Buyukanit dûbare dikin û heman nakaratê distirên.

Erdogan ji xwe çavkorê paldanka (qoltixa) Serokomarîyê bûye. Li ser gotinên xwe yên ku gotibû: „Pirsgrêka Kurd heye û Pirsgrêka min e“ niha dibêje: „Min got û min negot“.

Rêberê Gelê Kurd Abdullah Öcalan ev xeter hîna ji mêj de didît û hişyarî dikir. Lê belê aliyên pêwendîdarên eskerîya tirk xwe li keriyê datînin û ew nêzîkbûn hîna jî berdewam dike.

Dewletên Ewrupî, xwedêgiravîn parazvanên mafên mirovan in, jî kerbûna xwe didomînin. Ewrupa kiryarên li Tirkiyê diqewimin ji nedîtî ve tê û dema gotin tê ser pirsgrêka kurd, dikare hemû zagon û qanûnên xwe bin pê bike. Dema mijar dibe Kurd, ne Ewrupa ne Emerîka û ne dewletek din, hemû ji nedîtî ve tên, hemû derî û şibake tên girtin.

Ev rewşa asayî wusa bimeşe û jahrdayina Birêz Öcalan neyê rawestandin, mirov dikare bêje ku nokta teqînê meha gulanê ye. Serokomarê ew ê qaşo were hilbijartin gavên ber çav navêje dê Tirkiye ji latên mezin bigindire. Rewş dê ji bin kontrolê derkeve û gelek xwîn ew ê birije û êdî kes dê nikaribe rawestîne.

Ku mirov rastiyên heyî bigîhîne ser hev, wêneyekî gelek tevlihev û xwînî derdikeve holê. Wêneyekî ku kes ê nikaribe lê temaşe bike.

Di rewşa mijara gotinê de divê Kurd li ser xêza stratejî netewî hevdû bibîne û nirxên xwe yên netewî derxîne pêş. Tenê li ser qeta netewî dê Kurd karibin êrîşên li hemberî xwe vala derxînin û destxistinên xwe zêdetir bikin.