Serkeft Botan

Derdê Tirkiyeyê çi ye?

13 Xezîran 2007

www.azadiyawelat.com

 

-----------------

Tirkiye li ser bermahiyên çanda gelên anatoliya û mezopotamyayê hatiye avakirin. Hebûna xwe di înkar û tunebûna gelên anatoliya û mezopotamyayê de dîtiye û ev heştê sal in ji bo tunekirina gelan têkoşînêk bênefer dide. Li dijî kesên ku xwe cuda dibînin bêtehemul in û bêrêz in. Tenê kesek têrî wan nakin. Bêtehemuliya çand, ziman, xirbe û xwezayê jî li ber çavan e. Îro derdê dewleta Tirk û artêşa wê çi ye?

Ev çi xezeb e li ber xwe danîne. Gelek sedemên wê hene, em ê li ser mêjûya nêz rawestin û çend gotina li ser şîrove bikin. Bi çewisandina DYA’yê ya li Iraqê re Tirkiye li derveyî vê xenîmeta hanê ma û hûtekî hevalbendê xwe yê mîna Sedam Huseyîn winda kir. Artêşa tirkan di çarîka dawîn a sedsala buhurî de bi destûra Sedam Huseyîn bi rehetî diçû başûrê Kurdistanê û li dijî hêzên parastina gelên Kurdistanê çalakî li dar dixistin. Ev kirin li gorî min hetanî sala 2003’yan bi dubarekirinan berdewam dikir. Bi hilweşandina pergala Sedam re Tirkiye îradeya xwe li başûrê Kurdistanê winda kir.

Hewldanên başûrê Kurdistanê û niyeta Kurdistaneke serbixwe bilindî asta herî jorîn bû. Ji bo dewleteke serbixwe binesazî, sembol, kod û objeyên neteweyî pêl bi pêl li başûrê Kurdistanê li pey hev bi rêz bûn. Ala Kurdistanê li ber çavên wan bejn û bala xwe li çiyayên Kurdistanê li ba dikir. Konjeksiyona navneteweyî jî piştgîrî da vê ramanê, dewletên mîna Rusya, Îngilistan, Almanya, Amerîka balyozxaneyên xwe bêdeng û his li başûrê Kurdistanê vekirin. Dewleta Tirk baş têgihişt an têdigihêje ku ev hewldanên navneteweyî tên çi wateyê. Di nava kurdên bakurê Kurdistanê jî de rewşeke azadîxwaz gihîşt asta herî bilind û peyamên kodên sînorên çêkirî yên di nava kurdan de rûxandin. Dengê Hewlêra xweş dihat Amedê û Amed bersiva Hewlêrê bi dengê erênî da. Dengê peyaman, elameta sembol û kodên neteweyîbûn. Ev tiştekî sosret bû ji bo dijberên kurdan. Kurdên ku hetanî duh di bin çavan re li hev mêze dikirin îro li hev baniyane. Ev peyam tirk xistin nava tirs û sawê û nehate hesabê wan. Har û din bûn. Dest bi hewldanên ricimandinê kirin. Dest avêtin belanegiyan, dek û fenên xwe yên bav û kaltiyê xistin dewreyê.

Bi girtina Serokê Gelê Kurd birêz Abdullah Ocalan re dîtin ku tu guhartinên berbiçav di nava hêzên parastina gelê Kurdistanê de çênebûn. Ev mijar hêj bêtir mêjiyê tirkan û yê hevalbendê wan tevlihev kir û îradeya wan a li Kurdistanê şikand. Zemîna li dijî gelê kurd di nava wan de jî qels û lawaz ma û êniyek yekgirtî di nava xwe de ava nekirin. Dest bi provokasyonan kirin. Geh ala xwe şewitandin, geh kesên ku li ser wan tîşortên resimkîrî ricimandin, geh têqînên ku gelên xwe karibin bicivînin li ser hev pêk anîn. Sedemên van çalakiyên provakatîf mijara li ser kurdan e. Nêrîna gelê tirk û fermiyeta tirkan ne wekhev e û wekhev nafikirin. Fermiyeta tirkan bi ruhê juntirktiye tevdigerin û li dijî kurdan bêtehemul in. Hetanî roja îro jî bernameyeke siyasî ya fermî hêj nehatiye xuyakirin. Nêrîn û çareserkirina wan ji bo pirsgirêka kurd bi darê zorê, inkar û qirkirine û hêj bi berçavka osmaniyan li erdnîgariya kurdan mêze dikin. Baranên xunavî zû de şopên nalên hespên wan li ser tahtên Kurdistanê paqij kirine. Eger ku xwe li kerî û korî datînin ew pirsgirêka wan e.

Serxwebûn jî tê de mafê gelê kurd heye ku li ser xaka bav û kalên xwe azad bijîn.
 

A  R  S  I  V

kurdi@tirej.ne

ARŞÎIVA

2006ê. 

   ARŞÎVA

MEHA 1 û 2, SALA 2007ê

ARŞÎVA

MEHA 3, SALA 2007ê

ARŞÎVA MEHA 4, SALA 2007

ARSHÎVA MEHA 5ê SALA 2007

BEŞÊ EREBÎ