Ismet Xabûr

Îşqeke sofî

Ismet Xabûr
Duhok
ismetxabur@hotmail.com

Li hember qameta te.. sofiyekê sermest im.. dizanim dinavbera me de asteng pirin û mehale destên min di gerdena te werbin.. lê ez her yê di xilwetgeh û çilxana ve û lêvên min bo peristina te her di saxin û di livlivin.. û li dûmahiyê.. giyanê min dê her di giyanê te de heliyêt.

Dizanim to rastîyî û ez wehm.. dizanim to rastîyî û ez wênê te me di xwedîkê re.. lê.. mezinatiya.. ciwaniya te û giyanê te yê mutleq to jî ya kiriye wehm û cîhan bi tenê ya bo min û te may.. dizanim divêt ber bi canê te bihêm û hemî astenga bikeme hijmartina tesabîha di destê xwe de.

Ey cana canan..şaha şahan.. ey ew telîsma ez mendehoş kirîm û ez tênegehiştîm û tênegehim.. ey ew meya ez kirîme serxweşekê ebedî.. dizanim beramber qameta te feqîrim.. kûleme.. hîçim.. lê.. bila dilovaniya te dilovaniya Silêmanî bît.. nerîna li halê feqîra mezinahiyê biçûk nake.. nizanim.. nizanim ji îşqa te zêdetir min çi vêye.. nê jibilî te çi keç bi çavan na hêne dîtin.. bi dilê hest pê na hête kirin.. bi tenê to resenatiya minî.. penageha munacat û fîxanên minî.. meyxaneya dil û hoşa minî.

Evca rêka gehiştinê bo canê te li kûveye.. ne şarzanim.. sawîlkeme.. sofiyekê kûleme.. jibilî elîfbêtkên îsqa te min çi nexwandiye.. îşqa min jî pelatînkeke berzeye.. bê hizre.. bê mejiye.. bitenê li dûv ronahî û germatiya te dihêt.. dizanim bi gehiştina te dê sujim.. dê fena bim.. lê.. sotin û fenabûn di agirê îşqa te de.. mezintirîn.. xweştirîn xweşiye.. ey neşweya ava heyatê.. şirînê.. qendê.. nebatê.. çend xweşe mirov di îşqa te de fena bibît.. tako xwe û çîrokên xwe bikete dastanek û lêvên hemî murîd û sofî helaca maçî biket.. çend xweşe ez bibime to û.. êdî.. ber bi zelma û tarîstana.. bê şop.. bê dews.. bê şem' û şemal.. liser dengê maça û mestiya gehiştinê bikeyne sema û sofî sef bi sef bêne tewafê.. nê mey di tariyê de xweşe.. nê maç di tariyê de xweşe.. nê resentirîn rêbera xweşiyê meye.. nê resentirîn rêbera xweşiyê maçe.. ma 'emir çiye..! bila bi cur'eyeka meya Camî Cem û dı huzûra maça te de bi dawî bêt.. nê bi mey û maçê mirov sermediye û mirin di maça îşqê de nemiriye.

Evca.. va hatim û sofiyekê salikê terîqeta îşqa te me.. va hatim û dilê xwe yê jengî dê bi meya te şûm û semaya xwe dê liber selîqa maçên te kem..(Ela ya eyuhassaqî edir ke'sen we nawîlha... kê êşq asan nêmod evvel velê oftadê muşkîlha)*.. were deme û eve hatim.. va hatim ber bi te û ber bi norhe û agirê te.. va hatim.. da bi îşqa xwe ve di canê te de fena bibim.. fena bibim.



* ev beyta helbestê Melayê Cizîrî ji Hafizê Şîrazî wergirtiye.