TÊKILÎ

 

HELBESTA NÛJEN

 

HELBESTA KLASÎK

 

ÇÎROK

 

REXNE

 

HUNER

 

PEXŞAN

 

PIRTÛK

 

NÛÇEYÊN ÇANDÎ

 

WERGER

 

ROMAN

 

HEVPEYIVÎN

 

SÎNEME

 

BEŞÊ EREBÎ

 
 

 

 

 

 

 

 

 
 

 

 
     
   

Mihemed Hemo

Ma ne yê min e ?!




Mêr mêr e çi gur e çi şêr e !.
Ne xwezaniya mêran ne xwezaniya jinan, herdu jî jîyanê tal dikin. Gava merov dikeve nav civakê, xewnan bi roj di paşela jîyanê de dibîne, çi xewnên şêrîn çi xewnên tal.
Jîyana xortaniya me li gund bû, di demsala havînê de gelek gundiyan bi şevê li nav baxçe û rezên xwe xew dikirin . Baxçeyekî me jî gelek gumreh hebû, cur bi cur meywe tê de hebûn û hemî cureyên sewziya havînê jî tê de hebûn.
Loma min jî nedixwest bi şevan vegerim gund min holek li ser dara gûzê çêkiribû, car car min jî bi şev li bêxçe xew dikir, geh min avdana bêxçe dikir geh min nêçêra çûk û tulûran dikir.
jîyanek ta merov bêje xweş bû.
Li derdora me jî xelk hebûn li nav baxên xwe xew dikirin .
Rojekê ez li ser holê di xewek şêrîn de, min nedî çawa hêlbertiyek tê guhê min, min xwe weha teqle dikir, weha teqle dikir ku ez ji wê xewa şêrîn hişyar nebim, min nikarî xwe li ber pêla hêlbertiya wî dengî bigirta Lewra ez bi sergiranî hişyar bûm ji ber xewa li ser dara gûzê gelek giran e, gava min guhê xwe da wê hêlbertiyê min zanî ku dengê kê ye, dengê jin û mêrekî navsal bûn li nav rezê xwe xew dikirin, wê şevê li ser holê ketibûn qirika hev û şer dikirin.
Bi lez, ez ji ser holê hatim xar û min wek peyamnêrkî çalek berê xwe da şer ta bikevim nav bûyeran ku bizanibim; ew şerê çi ye.
Her ku ez nêzîkî wan dibûm, dengê wan bilind dibû .
Mêr ji jina xwe re digot: Ez ne ker bûma min tu ji xwe re nedihanî, bila ew apê min be ji gora xwe ranebe, wî tu xistî stuyê min .
Jinê jî digot erê wele te xwe nas kir tu çî yî, tu ne ker bûyayî te vê şevê ev ton û reng nedikirin û xelik li me hişyar nedkirin.
-Ez ker im, çima te ez kirim??
_Ma min tu kirî? Xwedê ji dê û bavê min nerazî be!.
-Tu çima nifira li dê û bavê xwe dikî, ma tu bi zorê dane min??
Tema tu ji ser xanî nedihat xwer, niha jî tu dixî stuyê wan rihmetiyên dê û bavê xwe???
_Ez ji ser xanî nedihatim xwar, an tu ji ber gêdûka me nediçûyî?? Te ji bîr kirî , tema tu bûbûyî hevalê kûçikê me, te rojê çend danan kûçikê me nan dida, îro tu bûyî mêr û dipeyivî?......
Hezar kesên xwe dikirin qurbana min hebûn , ma ez ji te ve mabûm qermiçiyo ?
- Ez qermiçî me, mêle ez bêjim ha??
_Ma tê çi bêje, te tiştek hêşt te negotî??
- Te ji bîr kir, tema te kûna min maç dikir; niha ez bûm qrmiçî?
_Wey tu kûr bî !
- Ez kûr bim, tu kane înkar kî, te maç nedikir??
_Qey min bi qestî maç dikir, ma kê kûn û rûyê te ji hev dikir der??
Ez jî yên te bêjim ?
-Lêy ez ê vê darî îşev di te de bişkînim, dê were ser holê vê şevê bila xelik li me hişyar nebin malxirabê bila ev şeva bi xweşî derbas be.
- Can ji te here tu vê îşev nabînî, piştî vê rezaletê giştî, tu dewa tona jî ji min dikî; ey bê ûjdan?
Ta wê hingê ez gihîştim dev wan, min şevbaşiya wan kir: Apê Hesen ev çi hêlbertiya we ye vê şevê, ma ne şerm e ji we re??
Dengê we li van çolan der dikeve?? Xelik li dora we hene rêwî di van riyan re derin û tên, ev tişt li gor we ye??
- Law kurê min baş e tu hatî , bêje niha ez mêrê vê ehmaqê me yan na?
Belê wele wek ez dizanim tu mêrê wê yî .
- Eferim tu kurê mêra yî. Kurê min çê xerap xandina te heye, Pêxmberê umetê negotiye jin berî xew ke divê heft caran ji mêrê xwe bixweze û eger wisa jî neke deriyê cinetê nabîne, we ye yan na ?...
Belê wele we dibêjin .
Law ez xêra vê ehmaqê dixazim, ez naxwezim guneyên vê kafirê pir bibin, law ez bixwe jî jê dixwezim ta ew guneh jê re neyên nîvsandin, dîsa jî ji min direve , ne bi ya min dike ne jî bi ya Pêximberê umetê, ez vê gawirê çi bkim?
Kurê min vê jinê heya min bir, ez helalê wê me, dikim û nakim were nav cihê min nayê, ji min direve. Ez kuda herim bi van riyên spî? Bi vî temenî ez herim ser cihê jinên xelkê, li vê çolê; layîqî min e??
Haşa - haşa weha nabe apê Hes.
- Ma nahêle kurê min nahêle, ez çi bikim? Merov dibêje qey ne helala min e law, ji min direve-direve !!.
_Hey wex wex rûyê te reş bin mêro! Hey bêbext, hema parî bi pişt gewriya te dikeve tu ji bîr dikî! Tema pêr bû, te çi zû ji bîr kir, hey bêbext ey rûreş ! Ji ber riyên xwe yê spî ve şerim bike!.
-Lê ger diho bû, pêr bû , îro bû , îşê te jê çi ye ? Bila her set bê jî, ma ne yê min e lêy, heqê te lê çi ye??
Ez kê tê de birîm jî heqê kesî tê de heye?!
Wel- wel bi qewlê Pêximber be tu rûyê buhêştê jî nabînî, na wele!
 

 

 

Tîrêja Kurdî

kurdi@tirej.net

 

 
 
 
 
 

 

tîrêja kurdî

 

kurdi@tirej.net
 

 

 

tirej@tirej.net 
جميع الحقوق محفوظة بـ تيريز. كوم 
©www.tirej.net.2006